Down town again

Maandagochtend 12 maart zijn we op de bus gesprongen van Tennyson Point, waar Ian en Robyn wonen, naar Kings Cross of eigenlijk meer Darlinghurst volgens mij, om een kampeerauto uit te zoeken bij Travel Wheels. Er was er maar één te koop op dat moment en niet geheel naar mijn zin. Uiteindelijk hebben we gekozen voor de constructie van een huurovereenkomst met aanpassing van soms listige beperkingen in de verhuur voorwaarden. Een knappe en recente auto. Iedereen blij.

Na een bezoekje aan wat winkels en een hapje bij “Hungry Jacks” zijn we weer terug gegaan. De rest van de dag hebben we rust genomen en hebben een lekker hapje thuis gegeten.

Dinsdagochtend zijn we met de gehuurde Britz kampeerauto naar Morriset gereden zo’n 90 km ten Noorden van Sydney om toch nog even naar een 4x4 te kijken. Helaas veel te duur. Het was wel een mooie route met lekker weer erbij.

Op de terugweg en later die avond hebben we nog wat dingen gedaan in de voorbereiding voor Bob’s 80^e verjaardag op woensdag. De week ervoor hadden Robyn en Ian voor Bob’s verjaardag al van alles geregeld en besproken zoals een fraaie lunch met vrienden en familie bij The Deckhouse van Woolwich Dock.

Monday  morning, March 12th we jumped on the bus down town to buy a campervan of our choice at Travel Wheels. We sadly enough had a choice out of one which was not to our satisfaction. Finally we ended up hiring a recent model for a fair price and discussed some changes and adjustments in the rental terms as Shaun noticed that we were a bit disappointed.

After visiting some shops and having a quick bite at “Hungry Jacks” we went home again. We had a nice meal at home and enjoyed a lazy evening doing nothing much.

Tuesday we went to Morriset to had a quick look for a 4x4 I found on the internet. Bugger it was to expensive for us. It was a nice drive with lovely whether so all was fine.

On the way back and later that evening we did some shopping in preparation of Bob’s 80^th birthday on Wednesday.

Earlier Robyn and Ian arranged a nice lunch at The Deckhouse in Woolwich Dock for Bob’s birthday.

Kampeerauto verkoper Travel Wheels

Vrijdag, 9 maart zijn we toch naar Sydney gereden en hebben de auto buiten het centrum geparkeerd. We zijn met het openbaar vervoer naar Williamstreet gereden. Voor de kenners onder ons dat is in Kings Cross. Volgens velen “the place to be”. We hebben een bezoek gebracht aan Travel Wheels, een verhuurder tevens verkoper van kampeerauto’s en Jeeps. Een aardige vent genaamd Shaun heeft ons wat voertuigen getoond. Het ziet er uitermate goed uit voor een redelijke prijs. Ik denk dat we in business zijn. Hij was zelfs bereid om gratis alles erbij te leveren wat we nodig hebben zoals van slaapzakken tot keteltje. We hebben gezegd dat we nog een ijzer in het vuur hadden en dat we wellicht nog bij hem terug zouden komen.

’s Avonds hebben we met Robyn en Ian lekker gesmuld bij de Thai.

Friday, March 9th we drove to Sydney and we parked the van in a suburb. By bus we went to Travel Wheels on William Street in Kings Cross. For many “the place to be”.

Here we met Shaun who showed us a van that looked neat, tidy and well maintained for a fair price. Because we had to decide what to do with the one in Narrambeen we told him we most likely might get back.

In the evening we had a joyful diner at the Thay with Ian and Robyn.

Zaterdag, hebben we de knoop doorgehakt en hebben afgezien van de koop van de 4x4 in Narrambeen. We waren niet erg onder de indruk van de opknap beurt. Verder was het een toch wat krap busje voor een langer verblijf. De verkoper, Aaron, weigerde een paar dagenervoor te dalen in de prijs maar toen wij vandaag zeiden dat we van de koop afzagen wilde hij ineens wel zakken. Jammer, te laat.

We zijn afgereisd naar Travel Wheels en verdraaid nog aan toe de kampeerauto waar we een oogje op hadden laten vallen was net een paar uur ervoor verkocht aan een paar Fransen. Adieu mon voiture. Pech, pech. Maandag zou Shaun er weer zijn. Als het goed is heeft hij er nog een paar op voorraad in de werkplaats in Botany, een andere wijk in Sydney.

Ondertussen heb ik nog even verder gekeken op internet naar een geschikte wagen. Betaalbare vierwiel aangedreven busjes liggen niet voor het opscheppen.

Van Kings Cross zijn we terug gelopen naar het centrum en kwamen langs Hyde Park. Een schitterend park waar we doorheen zijn gelopen. Halverwege het park bracht een gitarist met behulp van een versterkertje heerlijke muziek te gehore. Zittend op een bankje onder één van de reusachtige bomen hebben we een tijdje zitten luisteren. Wij vonden hem goed en hebben.wat geld in zijn gitaarkist gedeponeerd. Slim Lightfoot heette hij.

Saturday, we decided not to buy the 4x4 van. We were not impressed with the service level on the car. Besides that we had the opportunity to have a closer look and check it out. It didn’t felt good after all so sorry Aaron. Then he said that he was willing to discuss the price. To late Aaron. He refused to drop the price a few days earlier.

So we went to Travel Wheels to buy the van we had an eye on. To bad for us. It was just sold to a French couple. Adieu mon voiture. We made an appointment to meet Shaun on Monday because he had some more vehicles on stock in the service place in Botany.

On the way back to the bus we passed Hyde Park and walked thorough it. Halfway the park we heard a guitarist playing. We sat down for a while on a bench underneath one of the big trees and enjoyed his music. Slim Lightfoot was his name. We donated some small change and went on.

De Slotflodder stad zigeuners

Afgelopen woensdag en donderdagnacht hebben we in de kampeerauto doorgebracht aan de rand van een groot parkeerterrein van een zogenaamde “shopping mall” in Narrambeen met uitzicht op een fraai park. Beter dan op een camping waar we zouden overnachten vlak aan zee op de weg terug van Nowra kort geleden. Scheve plaatsen voor een topprijs. Dacht het niet, dus zijn we weer vetrokken toen er geen betere plek was dan tegen een meerprijs. We hebben ons geld teruggevraagd en terug gekregen. We moesten veelvuldig in de omgeving van Narrambeen zijn voor onze zoektocht naar een geschikt vervoermiddel. Het is dan geen pretje om steeds door de zeer drukke ochtend- en/of avondspits te rijden over een 40 km lang traject. Een groot voordeel is dat het enorme gebouw op dit parkeerterrein open is tot 23.00 uur inclusief toiletten. Wel prettig voor wildkamperende Slotflodders die geen WC aan boord hebben. Onze Australische familieleden noemen onze familieclan Slotflodders omdat zij vinden dat nogal wat familieleden zo nu en dan dingen doen die in de categorie van familie Flodder zouden kunnen vallen. Ik kan daar om privacyredenen niet verder op ingaan. Maar de kans om bekeurd te worden of minmaal te worden weggestuurd in verband met wildkamperen is zeker aanwezig. Maar ja, we zitten in het land van no worries mate en alles ging prima.We rekenen ook een beetje op ons grijze haar en onschuldige ogen.

Woensdagavond vroeg was er een enorme wolkbreuk. Het duurde zo lang dat we echt dachten dat de boel uit de hand zou lopen. Dat is dan ook gebeurd maar niet waar wij waren. De lager gelegen gebieden kregen de harde klappen te verduren. Het is twee dagen zeer slecht weer geweest met feitelijk onophoudelijk regen. Het is wel heel gezellig in zo’n kampeerauto met het ratelen van de harde regen op het dak terwijl je probeert te slapen of wat zit te lezen. Volgens mijn broer Bob is er in relatief korte tijd 130 mm regeen gevallen.

Marian was blij met haar regenjack. Ik heb er ook maar één gekocht uiteindelijk (zucht). Fraai gezicht zo’n fel gekleurd blauw ding met capuchon op je kop, korte broek er onder en van die halfhoge wandelschoenen. Maar ja wel effectief.

Wednesday and Thursday we slept in our campervan which we parked on the edge of the huge parking place of the shopping mall Warriewood in Narrambeen. We had to be there and didn’t felt much like travelling through the early morning and evening traffic. We had a wonderful view on a park and toilets nearby in the mall. So no worries for semi gypsy Slotflodders with no toilet on board of the van.

Wednesday evening it started to rain like you wouldn’t believe. It went on and on and as expected there were many floodings in the lower parts. It gives a great feeling sitting inside with the little lights on and the rain hitting the roof of the van. Marian was very happy with the rain coat she already had. I had to buy one as well what I eventually refused. Looks “great” these shinny blue nylon jackets with a short and big walking shoes underneath, uhhmm. At least it is effective. 

Bezienswaardigheden genoeg

Op dinsdag 6 maart zijn we de dag rustig  begonnen. Lekker ontbeten. Marian is even bij de kampeerauto gebleven om wat te puzzelen. Ik heb een wandeling door het bos gemaakt en ben via de randen van het strand teruggelopen. Heerlijk even een uurtje klimmen en wandelen. De baai bestaat voor een deel uit gladgestreken lavarotsen. Onderweg kom ik twee jongens tegen die met een handlijn aan het vissen zijn. Ze schrikken zich rot. Ik heb een korte kakikleurige broek aan en een grijs T-shirt. Omdat ik een portofoon in mijn hand heb om met Marian in contact te kunnen komen, zien zij mij aan voor een boswachter. Vissen is er namelijk niet toegestaan. Ik kan ze geruststellen. Eén van de vissers wijst me aan de rand van de rotsen met de zee op een voorbij scharrelende rog. Schitterende zilverkleurige vis. De zon weerkaatst op zijn schubben.

Na de lunch zijn we om ongeveer 13.00 uur vertrokken. We volgen een binnendoor route en komen in een plaatsje genaamd Gerringong waar we toevallig op een zogenaamde “lookout” voor walvissen stuiten. Walvissen zien we niet want die moeten nog komen. Het uitzicht is, zoals wel vaker, adembenemend.

Heel lang kunnen we niet blijven en we komen 30 km verderop in Kiama aan. Wat een schitterend stadje met palmbomen. Het centrumpje ligt aan de kust. Er staat een spierwitte vuurtoren. Daarachter ligt een “blowhole”. Dit is een groot door de zee uitgehold stuk rots dat aan het oog is onttrokken. Middenin is fors en ruw uitgeslepen gat zichtbaar waar met donderend geweld en veel geraas het zeewater doorheen wordt geperst als een soort van geiser. De wolken waternevel dalen op ons neer. Marian en ik zijn gefascineerd door dit verschijnsel. Met moeite rukken we ons los van dit schouwspel.

Nog even boodschappen gedaan voordat we een kampeerplekje zoeken. We vinden een plekje waar wild gekampeerd wordt. We zijn niet de enigen die er staan. De sfeer is er zeer plezierig. Ik heb zoete aardappelen gekookt, een stuk Aussi beef gebakken terwijl Marian de salade maakt. Oh wat een maaltijd. Lekker bakkie koffie erna. We zitten buiten als het plotseling begint te regenen. Gauw de spullen opgeruimd want we zitten buiten te eten. Binnen genieten we van het gekletter van de regen op het dak van camper. Wat een heerlijke dag was het weer.

                                                                   

Tuesday March the 6th we started the day quite slowly. After our Weetbix I, Theo, made a bushwalk while Marian preferred to stay at the camping spot. Via the edges of the beach with sand and rocks I walked back witch only can done with low tide. Halfway I met two guys who were fishing with a hand line. They didn’t expect me at all. From there reaction I could see that they thought I was a ranger. Axially I could have been by the looks of my cloths and the CB handset in my hand to keep in touch with Marian. Fishing was not allowed in that spot.

Around 1 PM we left and headed North. We followed a scenic route and came in Gerringong where we accidently stumbled on a whale lookout point. No whales of course at this time of year, but boy what a beautiful view.

After that we drove to Kiama. What a lovely little town. We visited the blowhole Robyn told us about. We were so impressed by this phenomena that we hardly could leave it behind us. In Kiama we paid Woolworth a visit as well.

Just North of Kiama we found a rest area where we decided to spend the night. Obviously we weren’t the only ones.

For diner I cooked sweet potatoes and I baked a nice peace of real Aussi beef. In the meantime Marian fixed the salad. We ate outside. As we were finished it started to rain so we hurried inside. It was so cosy having coffee inside while the rain hit the roof of the van. What a wonderful day did we have.

Even zuidwaarts

Het is alweer maandag 5 maart. We zijn vroeg opgestaan om naar Nowra 160 km ten zuiden van Sydney te rijden.

Volgens Robyn is het een schitterend gebied waar we naar toe gaan. In Nowra rijden we langs een particulier die een kampeerauto te koop heeft voor een redelijk bedrag. Het blijken twee verschrikkelijke aardige mensen te zijn van onze leeftijd. Hun gelijkvloerse woning ligt tegen een ruige helling aan met uitzicht op een baai. Schuin eronder ligt een stuk uitgehouwen tuin.

De kampeerauto is al wat ouder maar ziet er redelijk goed uit. Het is dat het motortje dat al bijna 3 ton heeft gelopen wat vermoeid overkomt. Jammer.

We besluiten de nacht in een National Park genaamd Booderee vlakbij Jervis Bay aan de kust door te brengen. Het blijkt een goede keus. We staan tussen hoge gumtrees vlakbij een ruisende beek die uitkomt in de baai een goede 200 meter verderop. De blauwe zee, het zeer licht gekleurde, bijna witte en fijne zand gecombineerd met het schitterende weer dat we vandaag hebben, doet je op een bounty eiland wanen.

Vroeg in de avond barst er in het bos een orkest van geluiden los. We zien allerlei dieren om ons heen. Onze aandacht gaat uit naar een hele kleine kangoeroe soort. Ze zitten aan verse sprietjes gras te knabbelen. Het is 20.00 uur als we van een frisse strandwandeling terugkomen bij de kampeerauto. Het stuk bos tussen zee en onze kampeerplek leggen we inmiddels bijna op de tast af. Het wordt serieus donker.

Today March the 5th we stood up early. We planned to drive to Nowra to look for a campervan. Robyn told us that the area from Kiama and further south is very beautiful.  Regretfully the campervan did not meet our expectations. Although it looked quite nice for its age the engine seemed to be a kind of tired. It had nearly done 300 thousand kilometres. So that  was a pity.

We decided to camp in the Booderee National Park. Boy what a nice camping spot we got between the high gum trees and near the beach with its almost wight coloured sand.. Early in the evening an orchestra of sounds started. Our attention is drawn by a very little kangaroo species. After a wonderful beach walk we arrived at our campsite at 8 o’clock.  

Van alles wat.

Wat een langdurige regenval hebben we de afgelopen dagen gehad. Op vele plaatsen staat het water de mensen letterlijk en figuurlijk tot aan de lippen. Vlak bij waar wij zitten is een rivier genaamd Hawksbury rivier. Het water is er ruim 10 meter gestegen en de zaak loopt onder. Veel mensen moesten worden geëvacueerd. Het is volgens mensen die we gesproken hebben nog nooit zo nat geweest. Dit gaat nu al vier jaar zo. Uitzonderlijk want lange tijd was het veel te droog en was er een soort van rantsoen op water van kracht.
Vrijdag j.l. zijn we voor een 4x4 kampeerauto wezen kijken. We zouden zaterdag beslissen of we hem nemen maar hij was net binnen. Het bedrijf had nog niet alle gegevens paraat en zou de specificaties per mail stguren. Helaas hebben we die nog niet binnen.
Maandag gaan we voor een andere kijken in Nowra. We gaan wel zien of we er goed kunnen komen want ook in die regio zijn veel gebieden ondergelopen ten gevolge van rivieren die buiten hun zijn oevers geen treden. Vanavanond heeft mijn schoonzus Milia een vier kilo zware varkenspoot uit de koelkast gesjouwd en die gebraden in de oven. De hele familie zat met mes en vork klaar om aan te vallen. En zoals ze in Australië zeggen "Dig in". Goed gedaan Milia het was weer geweldig.

There has been a lot of rainfall these last few days. The Hawkesbury river, near to where we stay, has flooded the area and many people are evacuated. People say this is for four years in row that it goes likes this while there used to be a shortage in water.
Friday we looked for a 4x4 campervan in Narrabeen. It was just in and the company did not yet had al the specifications. They would send it to us by e-mail.
Tomorrow  we will have a look for another one in Nowra.
This evening we had a wonderful diner at my brothers place. My sister baked a four kilogram peace of pork . in the oven. We were all sitting round the table with our gear ready to dig in. Well done Milia it was great.

Gelukt of.....

Gisteren, de 29e, hebben we ons door het drukke verkeer geworsteld naar twee kampeerauto boeren 40 km's uit elkaar. We konden Robyn's auto lenen. Een ouder ding maar gaan als een speer. Begint het toch te regenen en sijpelt er toch een partijtje water naar binnen via de voorruit ter hoogte van de binnenspiegel, dat Marian gelijk een natte knie had. Later vertelden we Robyn over haar auto "die van binnenin huilde". Oohh zegt ze helemaal vergeten om dat te zeggen. Ja, hij lekt soms wat. Ze vond de vertaling van de huilende auto in het Engels geweldig. Zo hebben we de laatste dagen wel meer van die vertalingen gehad die tot grote hilariteit leidden.
In Narrabeen zijn we bij een bedrijf geweest en die zou eerdaags een 4x4 kampeerbus binnenkrijgen die aan onze wensen voldoet en naar ons idee het beste is uit twee werelden.  Zou het al zo snel lukken? We wachten het berichtje af.

Yesterday, 29 th, we went to visit two RV centre's with forty km's between them. It was quit a struggle to get there because of the tremendous busy  roads. But we managed. We went with Robyn's older car. As it started to rain it was pouring with rain inside the car as well. Later on we told Robyn about it and i asked her if she new that car was crying her tears out inside. She went like "Ohh no, I totally forgot to tell you about this. Crying her tears out, ha, ha.
In Narrabeen we may have put our hands on a 4x4 campervan that has to come in one of these days. We put on an option on it and wait for a call.